Τίποτα

Και τι κάνεις όταν δεν σε στηρίζει κανένας;

Όταν είναι όλα κενά ;

Όταν μπρος είναι γκρεμός και πίσω ρέμα ;

Όταν δεν ξέρεις ποιος είναι ο γκρεμός και πιο το ρέμα γιατί διαλέγω το δεύτερο .

Όταν δεν ξέρεις τι πρέπει να κάνεις , όταν δεν ξέρεις τι νιώθεις .

Ποιος θα βρεθεί να σε βοηθήσει .

Ποιο είναι το σωστό και ποιο το λάθος ; και υπάρχει σωστό και λάθος ;

Soulmate

"Έχουν περάσει χρόνια απο τότε που πρωτομιλήσαμε .Υπέροχα χρόνια .
Μαζί γελάσαμε , μαζί κλάψαμε , κουτσομπολέψαμε .
Στην ουσία μαζί μεγαλώσαμε .
Ήσουν πάντα εκεί για μένα , όπως εγώ για σένα .

Ήθελα απλώς να σου πω ένα ευχαριστώ
για αυτές τις στιγμές που με έκανες να ξεκαρδιστώ στα γέλια ,
που εξαφάνησες την εφηβική μελαγχολία ,
που μας πέρασαν για εντελώς τρελές ,
και για τις φορές που η αγκαλιά σου ήταν ανοιχτή για να χωρέσει τους φόβους και τους αγωνίες μου.

Θα είμαι πάντα δίπλα σου ,
όσα χρόνια και αν περάσουν .
Ο ώμος μου πάντα θα είναι στη διάθεση σου να στηριχτείς .
Γιατί μου χάρισες τις πιο ανέμελες , αθώες , αστείες , ντροπιαστικές  και υπέροχες στιγμές της ζωής μου ."

Σε μια φίλη.....

Το διάβασα σε ένα περιοδικό και ήλπιζα να το είχε γράψει μια φίλη , σαν κερασάκι στη τούρτα είχε το όνομα της ως υπογραφή ...
Εύχομαι να τον είχε γράψει για μένα , αν όχι της το αφιερώνω εγώ ...

Νοσταλγία

Κλείνω τα μάτια και βρίσκομαι στο χθες , ένα χθες τόσο διαφορετικό απο το σήμερα .
Χρόνος ήταν και τότε χρόνος και τώρα αλλά που γυρίζει διαφορετικά .
Άλλες φωνές , άλλες μορφές ...
Η αγάπη δεν είναι αρκετή και γυρίζουμε πίσω και ξανά μπρος και ξανά πίσω ...

Είναι κάτι απογεύματα που θυμάμαι στου Ζωγράφου και μου λείπουν , τότε που φυσούσε λίγο και τα ψάρια διψούσαν στο βυθό τους , τότε που η φωτιά είχε ανάψει και έκαιγε δυνατά .
Άγχος , αγάπη μα πάνω απο όλα ευτυχία και ανυπομονησία για το καινούριο .
Ποτέ δεν καθόμασταν ...

Όχι δεν αγαπώ το παρελθόν τους ανθρώπους του τότε νοσταλγώ .
Ένα καλοκαίρι που είχε κρατήσει μόνο 15 μέρες ή 3 χρόνια .
Αναρωτιέμαι πως μερικοί άνθρωποι ζουν κενοί απο συναισθήματα ,
πως αντέχουν στο να αλλοιώνονται στο καιρό .

Η φωτιά αυτή έσβησε , ούτε σπίθα δεν έχει μείνει μα ούτε και κάρβουνα αναμμένα
μόνο λίγη στάχτη που και αυτή θα χαθεί στον άνεμο , πεταλούδες γίναμε και πετάξαμε  .
Δεν μ'αρέσει αλλά έτσι γίνεται μερικούς χωρισμούς δεν τους ξεπερνάς ποτέ .
Δεν αναφέρουμε στους χωρισμούς μιας απλής σχέσης .

Καινούργιες φωτιές έχουν ανάψει και οι φλόγες τους είναι πιο δυνατές .
Ίσως κάποια μέρα χαθούν και αυτές .
Έτσι είναι η ζωή , που λένε , γυρίζει ο τροχός  ποτέ δεν μένει σταθερός .
Μα μέσα μου φοβάμαι οτι ζω κρυμμένη στις στιγμές .